J.D. Salinger’ın Eserlerinde Budizm, Sufizm ve Vedanta Felsefesi
Bu oturum sözü edilen temaları eserlerden örneklerle açıklayarak öykülerin daha iyi anlaşılmasına ışık tutmak amacında.
Salinger, hiç şüphesiz 20.yüzyıl dünya edebiyatının ilginç ve kendine özgü yazarlarından biridir. Çoksatar bir yazar olmasına rağmen yaşamının büyük bölümünü münzevi bir şekilde insanlardan ve basından uzak geçiren Salinger döneminde ABD’de yeni yeni yaygınlaşan Hint ve Japonya kökenli felsefelere ilgi duymuş, bu felsefelerde yer alan koan, satori, reenkarnasyon, monist ve düalist inanç sistemleri, nirvana, aydınlanma, şiddetsizlik, benlik olgusu gibi temalara eserlerinde yer vermiştir.
Salinger, İkinci Dünya Savaşı sonrasında ABD’de ilgi odağı haline gelen Zen Budizm’i ünlü Japon düşünür D.T.Suzuki’nin kitaplarından öğrenir ve Zen öğretisi, Dokuz Öykü adlı kitabı başta olmak üzere birçok kitabının temelinde yer alır. Yazar ayrıca İdris Şah’tan sufi mistisizmini meseller aracılığıyla öğrenir. İdris Şah, tasavvufun Batı dünyasında tanınmasını sağlayan isimlerden biridir.
Salinger’ın merakı Taoculuk, Vedanta ve Hıristiyan mistisizmine kadar uzanır.
Bu atölyede,
Ülkemizde çok da bilinmeyen Doğu öğretilerinin temel kavramları J.D. Salinger’ın Dokuz Öykü ve Franny ve Zooey adlı kitapları üzerinden ele alınarak eserlerin bir tür şifre çözümlemesi yapılacak.
Bu çözümleme bir yandan Doğu düşünce sistemlerini anlamamızda etkili olabilir, fakat elbette eserlerin anlaşılmasında belirleyici olacak.
Salinger’ın eserleri aradan geçen onca yıla rağmen günümüzde de ilgi çekmeye devam etmekte. Bunda farklı felsefi sistemleri eserlerinde sentezlemesi olabilir mi?
Fakat asıl peşinde olduğumuz temel soru, 1800’lerde başlayan ve 1900’ler boyunca zirveye ulaşan Batılı yazarların Doğu mitolojilerine ve felsefelerine neden bu denli ilgi duydukları.
